هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر خود را بیگانه‌ای در خانه معشوق می‌داند و تمام وجودش را وقف او کرده است. او از سوختن مانند پروانه و دیوانگی عشق سخن می‌گوید و معتقد است که همه چیز در جهان تحت تأثیر معشوق است. شاعر همچنین به اسرار عشق اشاره می‌کند و می‌گوید تنها کسانی که راز معشوق را حفظ کنند، مردانه‌اند. در نهایت، او از بی‌پیمانی با دیگران و مستی از پیمانه معشوق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۰۰ - تو در آ خانه کیا کیست دگر خانه ی توست

تو در آ خانه کیا کیست دگر خانه ی توست
من کی ام هیچ بجز تو همه بیگانه ی توست ۱

گر چه پروانه صفت مولع شمعیم همه
سوختن کار خلیل است که پروانه ی توست ۲

نفس و ارکان طبیعت به محل مجبورند
عقل خود شاهد حال است که دیوانه ی توست ۳

من آشفته نی ام محرم اسرار رجال
هر که بیرون ندهد راز تو مردانه ی توست ۴

دانه از پنبه ی حلاج جدا میکردم
پود و تارش همه آن است که در شانه ی توست ۵

کشت زاریست جهان آب و زمینش همسان
حق و باطل همه از ریختن دانه ی توست ۶

ما نداریم دگر با دگری پیمانی
خود نزاریِّ گدا مست ز پیمانه ی توست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - ای من غلام آنکه غلام غلام توست
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - گر بدانی چه در قنینه ی توست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.