شماره ۲۱۹ - گر از دل باز گویم بیقرار است

گر از دل باز گویم بیقرار است
وگر از دیده خونش در کنارست ۱

اگر عقل است سودای دماغ است
وگر خاطر پریشان روزگارست ۲

نه روزم جز قلم کس همزبان است
نه شب الّا خیالم راز دارست ۳

مگر هم سایه بامن همنشین است
مگرهم ناله با من سازگارست ۴

وفا از هرکه جویم بی نشان است
جفا از هرکه گویم بیشمارست ۵

عفا اللّه غم که با من در همه حال
میان آب و آتش یار غارست ۶

نزاری پیش از این بودی به زاری
کنون باری به زاری های زارست ۷