هوش مصنوعی: این شعر از حافظ بیانگر درد عشق و جدایی، ناپایداری دنیا، و اهمیت یافتن آرامش درونی است. شاعر از دل‌های محنت‌دیده، صبر در برابر فراق، و بی‌ثباتی دنیا سخن می‌گوید. همچنین، به انتقاد از عیب‌جویان و تأکید بر ارزش لحظات معنوی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با نگاه فلسفی به زندگی، برای درک نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی اشارات انتقادی ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.

شماره ۲۲۱ - قصد به جان کرده ای ای دل محنت پرست

قصد به جان کرده ای ای دل محنت پرست
دیده نهادی به صبر ، دوست بدادی ز دست ۱

بس که بسر برزدی دست به حسرت ولیک
سود ندارد دریغ ، صید چو از دام رست ۲

سینه ی مجروح را وصل چو مرهم نهاد
ضربتِ پیکان هجر ، باز جراحت بخست ۳

رغبت دنیا مکن ؛ دوست بدنیا مده
هرکه ثباتیش هست دل بجهان در نبست ۴

دور زمانت اگر تا بفلک برکشد
هم کُنَدَت عاقبت زیرِ گِل این خاک پست ۵

یکدم اگر یافتی کُنجی و اهل دلی
حاصل آن یکدم است ، هرچه در ایٌام هست ۶

بی هنر عیب جوی ، غیبت ما گو بگوی
کِی بملامت رود مهر که در دل نشست ۷

روز قیامت بهوش ، باز نیاید هنوز
هرکه به حلقش رسد جرعه ی جام الست ۸

چاشنی ای یافته ست بی سببی نیست هم
موجب شیرینی است ، شور نزاری مست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - فراق یار گرامی عجیب دشوارست
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - چون بخواند حاسدم آتش پرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.