هوش مصنوعی:
این شعر به موضوع عشق و فراق میپردازد و تفاوت بین عشق حقیقی و هوس را بیان میکند. شاعر تأکید میکند که عشق واقعی با درد و رنج همراه است و عشق مجاز را نمیتوان با عشق حقیقی مقایسه کرد. همچنین، از دلی که به عشق جان داده و هنوز در آتش سودای آن میسوزد، یاد میشود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر نیاز به درک و تجربهٔ بالاتری دارد و ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل هضم نباشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند درد عشق و فراق مناسب سنین نوجوانی و بزرگسالی است.
شماره ۲۲۸ - آن را که در فراق صبوری میسرست
آن را که در فراق صبوری میسرست
عشقش همیشه بر هوس دل مقدر است ۱
در عشق سوز باید و با سوز درد دل
آری هوس نه عشق بود کار دیگرست ۲
عشق مجاز را ز حقیقت توان شناخت
آواز نوحهگر نه چو فریاد مادرست ۳
آه از دلی که جان گرامی به عشق داد
با جان رفته آتش سوداش در برست ۴
میسوزد و هنوز همان عاشق است زار
میمیرد و هنوز همان مهرپرورست ۵
عشقش همیشه بر هوس دل مقدر است ۱
در عشق سوز باید و با سوز درد دل
آری هوس نه عشق بود کار دیگرست ۲
عشق مجاز را ز حقیقت توان شناخت
آواز نوحهگر نه چو فریاد مادرست ۳
آه از دلی که جان گرامی به عشق داد
با جان رفته آتش سوداش در برست ۴
میسوزد و هنوز همان عاشق است زار
میمیرد و هنوز همان مهرپرورست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۷ - گوش بر آواز و چشمم بر درست
گوهر بعدی:شماره ۲۲۹ - چه عیشها دگر اصحاب را کزین سفرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
