شماره ۳۴۳ - اگر فراق نباشد چه دوزخ و چه بهشت

اگر فراق نباشد چه دوزخ و چه بهشت
چو اصل صورت معنی بود چه خوب و چه زشت ۱

اگر نه بی تو بمانم چه ترسم از دوزخ
وگر نه روی تو بینم چه می کنم ز بهشت ۲

نه واقفم متقبل نه جاهلم منکر
نه اهل مسجد و محراب و کعبه و نه کنشت ۳

کنشت و کعبه تعلق به وجه صدق کند
رواست از همه جانب نیاز پاک سرشت ۴

کجاست خواجه مجال تصرف اندر غیب
که داند آن که قضا بر سر من و تو نوشت ۵

به آن که آمده ای رغبتت بر آن دارد
به جهد تو نشود مهره ی بلور انگشت ۶

طمع مکن که به کوشش درست باز آید
به جای خویش چو از کالبد برون شد خشت ۷

ولی شرایط ما نیست نا امید شدن
که هیچ بنده به یک بار نا امید نگشت ۸

نزاریا به نفس تازه دار جان امید
که صد هزار درود و یکی ز جمله نکشت ۹