شماره ۳۵۲ - تا دل مجنون ما راه قلندر گرفت

تا دل مجنون ما راه قلندر گرفت
هر چه نه لیلیش بود از همه دل برگرفت ۱

سر به گریبان عشق برزد و مردانه وار
جان به میان برنهاد دامن دل برگرفت ۲

عشق چو از کنج غیب راه کمین برگشاد
دل ز سر جان برفت سر کم افسر گرفت ۳

باز چو برخاستم از روش نام و ننگ
بار دگر طعنه زن ولوله از سر گرفت ۴

بی خبران را چه بیم از اثر برق عشق
عشق نه آن است کو با همه کس درگرفت ۵

در حق هر بی هنر عشق نظر کی کند
خضر به مقصد رسید رنج سکندر گرفت ۶

سوز نزاری ز جان بس که علم برکشید
قبّه ی مینا بسوخت گنبد اخضر گرفت ۷