شماره ۳۵۱ - بوی عرق چین تو باد صبا برگرفت

بوی عرق چین تو باد صبا برگرفت
یا زخواص بهار نشو و نما برگرفت ۱

گویی عطار صبح کرد معنبر جهان
نافه ی چین برگشاد مشک ختا برگرفت ۲

بوی گل بی وفا در سرش افکند شور
بلبل شوریده سر راه نوا برگرفت ۳

کرد دماغ خرد ممتلی از بوی خوش
از اثر آن نسیم سیر ز ما برگرفت ۴

عقل سراسیمه شد صبر درآمد ز پای
از سر ما لطف تو دست چرا برگرفت ۵

دل که ز ما برشکست سیر شد از ما دگر
قاعده ی نو نهاد خوی شما برگرفت ۶

هم به کناری امید داشتمی پیش ازین
حسن تو خود از میان رسم عطا برگرفت ۷

بر تو ملامت کند هر که به گوشش رسید
کز تو نزاری چرا راه رجا برگرفت ۸

گفتمش آنِ توام گفت تو آن خودی
من ز کجا گفتمش او ز کجا برگرفت ۹