شماره ۳۹۲ - قد قامت الصّلات برآمد ز بامداد

قد قامت الصّلات برآمد ز بامداد
برخیز ساقیا بستان از مدام داد ۱

گر بر حلال زاده حرام است خون رز
پس آب و نان حرام بود بر حرام زاد ۲

بگذار تا نماز کند اقضی القضات
برنه پیاله ای به کفش تا سلام داد ۳

بسیار در محامد رز شعر گفته اند
من نیز هم ولیک ندارم تمام یاد ۴

دهقان که در عمارت رز سعی می کند
عمرش مدام باشد و بختش مدام باد ۵

از خنب خانه می دمد این خوش نفس نسیم
یا از بهشت می وزد این خوش خرام باد ۶

شادم به قرض دادن و دادن به وجه می
چون من کسی که دید که باشد به وام شاد ۷

کلّی طمع ببر ز عوانان نزاریا
رو کرد کان دهر نه این ها کدام زاد ۸