خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، بیانگر عشق و وابستگی شاعر به معشوق الهی است. او از دنیای مادی و عقل گرایی فاصله گرفته و خود را دیوانهٔ عشق خدا می‌داند. شاعر بر این باور است که عاشقان راستین، از تعلقات دنیوی و ظواهر آزادند و تنها رضای معشوق را می‌جویند.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک صحیح از مضامین عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

تا نیستی در آمد و هستیِ ما ستد
هم صبر در حجاب شد از ما و هم خرد

ما عاشقانِ کویِ خرابات دم زنیم
کز زاهدانِ صومعه بویِ وفا نزد

از حرص و آز تن به عنا در نداده ایم
هم چون درختِ توت لگد خورده از قفد

دیوانگانِ ملکِ خداییم و خلق را
در ما ز راهِ عقل تصرّف نمی رسد

ما را به رنگ و بوی تفاوت نمی کند
گر اطلس است پوشش و گر پارۀ نمد

محرابِ دینِ ما خمِ ابرویِ او بس است
یک وجه اگر دو قبله کند کی روا بود

چون دوست در نظر بود از حور فارغیم
با نور آفتاب کجا شمع در خورد

الّا رضایِ دوست نجویم ز خیر و شر
الّا برایِ دوست نگویم به نیک و بد

در عشق واجب است دلیلی نزاریا
هرگز به منتها نرسد هیچ کس به خود

«حکیم نزاری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir