هوش مصنوعی:
این شعر به موضوع عشق، تسلیم در برابر تقدیر، و نبود وفا در زمانه میپردازد. شاعر بیان میکند که اگر عشق بر عقل غلبه کند، نمیتوان آن را عیب دانست و در نهایت، همه چیز به تقدیر و خواست الهی بازمیگردد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند که برای مخاطبان با دانش ادبی بالاتر مناسبتر است.
شماره ۴۴۶ - اگر تو را سر ما نیست عیب نتوان کرد
اگر تو را سر ما نیست عیب نتوان کرد
ز جانب تو رضا نیست عیب نتوان کرد ۱
پری به آدمی ار سر فرو نمی آرد
بلی سزا به سزا نیست عیب نتوان کرد ۲
ولی چو در رصدِ امتحان تسلط عشق
به طاقت عقلا نیست عیب نتوان کرد ۳
اگر به مذهب اهل دل اعتقاد کنند
نظر رواست چرا نیست عیب نتوان کرد ۴
چو در پناه تو آمد دلم رعایت کن
به کعبه صید روا نیست عیب نتوان کرد ۵
فضای عشق چو نازل شود ملالت چیست
جز اقتضای قضا نیست عیب نتوان کرد ۶
زمانه می کند این با نزاری مسکین
چو در زمانه وفا نیست عیب نتوان کرد ۷
ز جانب تو رضا نیست عیب نتوان کرد ۱
پری به آدمی ار سر فرو نمی آرد
بلی سزا به سزا نیست عیب نتوان کرد ۲
ولی چو در رصدِ امتحان تسلط عشق
به طاقت عقلا نیست عیب نتوان کرد ۳
اگر به مذهب اهل دل اعتقاد کنند
نظر رواست چرا نیست عیب نتوان کرد ۴
چو در پناه تو آمد دلم رعایت کن
به کعبه صید روا نیست عیب نتوان کرد ۵
فضای عشق چو نازل شود ملالت چیست
جز اقتضای قضا نیست عیب نتوان کرد ۶
زمانه می کند این با نزاری مسکین
چو در زمانه وفا نیست عیب نتوان کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۵ - هجر با روزگار من آن کرد
گوهر بعدی:شماره ۴۴۷ - مرا مسخّر عقل مجاز نتوان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.