شماره ۴۵۰ - یک ره برآورد ز تو هم روزگار گرد

یک ره برآورد ز تو هم روزگار گرد
بسیار چون ترا که سزا در کنار کرد ۱

یارا ، محققان غم دنیا نخورده اند
مجنون حقیقت است که اندوه یار خورد ۲

آتش که بر خلیل نبی کرد گل ستان؟
آن کو ز وَرد خار برآرد ز خار وَرد ۳

تن در ده ای حریص و ز دارالشفای عشق
درمان مجوی تا نکنی اختیار درد ۴

هرگز گمان مبر که کند در سلوک عشق
جز بر خلاف گرم روان هیچ کار سرد ۵

چند از تکثرات که بر نطع امتحان
بیرون نیامده ست یکی از هزار مرد ۶

یک هفته عیش از پی آن مدت فراق
آری خمار و خار بود با نبید و ورد ۷

آسایش از حیاط همان چند روز بود
بی روی دوست بر دل ما شد حیاط سرد ۸

با روزگار بیش چه گویی نزاریا
دانی که با زمانه نکرده ست کس نبرد ۹