شماره ۴۵۳ - امروز که باده می توان خورد

امروز که باده می توان خورد
یک هفته بهانه می توان کرد ۱

هان تا به موافقت برآریم
از مغزِ خمِ گرفته سر گرد ۲

هر کو سرِ پایِ خم ندارد
گو هم چو زمانه گردِ سر گرد ۳

چون لاله کنیم از پیاله
رویی که شده ست چون گلِ زرد ۴

زان می که ز عکسِ پرتوِ او
از چوبِ سیه برون دَمَد ورد ۵

زان می که پلنگِ هیبت او
با عقل کند چو شیر ناورد ۶

بر سنگ زدیم شیشۀ نام
از ننگِ وجودِ ناز پرورد ۷

چون فایده نیست چند نالیم
از جورِ رقیبِ ناجوان مرد ۸

هیهات که صرصرِ ملامت
طوفان ز وجودِ ما برآورد ۹

ما پختۀ کارگاهِ عشقیم
گو عقل مکوب آهنِ سرد ۱۰

بیزار شدیم از نزاری
ماییم و حریفِ دُردیِ درد ۱۱