هوش مصنوعی:
این شعر به موضوعاتی مانند عشق، دیوانگی، رنجهای عاشقانه، و ملامتهای اجتماعی میپردازد. شاعر از پرورش یافتن در عشق و دیوانگی سخن میگوید و تأکید میکند که عشق واقعی نیازمند فداکاری است. همچنین، او به نقد مصلحتجویان و ستایش عاشقان راستین میپردازد و از دردهای روحی و اجتماعی خود مینالد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی موجود در شعر، همراه با اشارات به رنج و دیوانگی، برای درک و ارتباط بهتر، نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی است که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۴۵۴ - مرا مادر به شیرِ عشق پرورد
مرا مادر به شیرِ عشق پرورد
پدر تعلیم در دیوانگی کرد ۱
ز تن با جان برون آید چنین شیر
ولیکن تا که را دادند و که خورد ۲
گر آبا واسطه گرامّهات اند
ز فطرت هر کس آورد آن چه آورد ۳
چه می خواهد ز رندان مصلحت جوی
برو گو هم به گِردِ صالحان گَرد ۴
دماغِ هرکه برد از خاکِ ما بوی
بر آرد عشق از مغزِ سرش گرد ۵
زنان را فرق باشد بر فسرده
اگر عاشق نمیرد کی بود مرد ۶
تنورِ سینه ی پر آتش من
به طوفانِ ملامت کی شود سرد ۷
ملامت گر به عیب از ما نگوید
اگر یک شب به روز آرَد درین درد ۸
مسلمانان نمی بینید آخر
سرشکِ سرخ بر رخ ساره ی زرد ۹
خدایا حق گزارش باد هر کو
دلِ ریشِ نزاری را نیازرد ۱۰
پدر تعلیم در دیوانگی کرد ۱
ز تن با جان برون آید چنین شیر
ولیکن تا که را دادند و که خورد ۲
گر آبا واسطه گرامّهات اند
ز فطرت هر کس آورد آن چه آورد ۳
چه می خواهد ز رندان مصلحت جوی
برو گو هم به گِردِ صالحان گَرد ۴
دماغِ هرکه برد از خاکِ ما بوی
بر آرد عشق از مغزِ سرش گرد ۵
زنان را فرق باشد بر فسرده
اگر عاشق نمیرد کی بود مرد ۶
تنورِ سینه ی پر آتش من
به طوفانِ ملامت کی شود سرد ۷
ملامت گر به عیب از ما نگوید
اگر یک شب به روز آرَد درین درد ۸
مسلمانان نمی بینید آخر
سرشکِ سرخ بر رخ ساره ی زرد ۹
خدایا حق گزارش باد هر کو
دلِ ریشِ نزاری را نیازرد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۳ - امروز که باده می توان خورد
گوهر بعدی:شماره ۴۵۵ - دولتِ آن کس که ترکِ جاه بگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.