هوش مصنوعی: این شعر بیانگر دیدگاهی عرفانی و فردگرایانه است که در آن شاعر از وابستگی‌های مذهبی و اجتماعی فراتر رفته و بر اهمیت عشق و آزادی فردی تأکید می‌کند. او از بت‌خانه و کعبه به عنوان نمادهای محدودکننده فاصله می‌گیرد و به جای آن، غم جانانه (عشق حقیقی) را تنها دغدغه خود می‌داند. شاعر همچنین به انتقاد از ریاکاری می‌پردازد و ترجیح می‌دهد به جای ظاهرسازی، در خلوت خود با حقیقت زندگی کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی به مسائل اجتماعی و مذهبی نیاز به درک بالاتری از بستر فرهنگی و تاریخی دارد.

شماره ۴۹۳ - در مذهبِ ما کعبه و بت خانه نباشد

در مذهبِ ما کعبه و بت خانه نباشد
اندیشۀ خویش و غمِ بیگانه نباشد ۱

هر کس روشی دارد و رایی و مرادی
ما را به جهان جز غمِ جانانه نباشد ۲

آخر برِ ما آی که خلوت گهِ سیمرغ
آسوده تر از گوشۀ می خانه نباشد ۳

می بر تنِ ناپاک حرام است بلی تو
با اهلِ صفا خور که حرامانه نباشد ۴

با ما سخن از چنگ و دف و مطرب و می گوی
نه وعظ که ما را سرِ افسانه نباشد ۵

ظاهر همه در مسجد و باطن به خرابات
مردان نپسندند که مردانه نباشد ۶

گویند که دیوانه ببوده ست نزاری
این راز کسی داند و دیوانه نباشد ۷

از غایتِ [حبّ است] وگرنه نظرِ شمع
بر کشتنِ بی حاصلِ پروانه نباشد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۹۲ - تماشایِ او کردن آسان نباشد
گوهر بعدی:شماره ۴۹۴ - شرابِ تلخ هنی تر ز انگبین باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.