هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از مولانا یا یکی از شاعران صوفی‌مسلک است که به موضوعاتی مانند رهایی از تعلقات دنیوی، عشق به معشوق حقیقی، و مستی معنوی می‌پردازد. شاعر از رهروان راه حق سخن می‌گوید که از خود فانی شده‌اند و به دوست (خدا) پیوسته‌اند. همچنین، به ناکامی‌های انسان‌های عادی در رسیدن به حقیقت اشاره می‌کند و از اهمیت شوق و مستی در راه عرفان سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کار رفته ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.

شماره ۵۲۸ - محققان که ز خُم‌خانه ی ازل مست‌اند

محققان که ز خُم‌خانه ی ازل مست‌اند
نخست نیست بباشند و بعد از آن هستند ۱

روندگان حقایق برسته‌اند از خود
که هم ز گام نخستین به دوست پیوستند ۲

ز پا فرو ننشینیم تا به دست آریم
بسا که بیهده برخاستند و بنشستند ۳

به میوه زان نرسیده دست بدبختان
که شاخ نیک بلند ست و عاجزان پست‌اند ۴

گره از آن نگشادند باز از این رشته
که هر گروه دگر صورتی دگر بستند ۵

سر مقام نداریم و فارغیم ز گنج
بسی چو ما ز چنین کُنج ها برون جستند ۶

به نزد ما چه خطا توبه‌ء مزلزل را
هزار توبه محکم درست بشکستند ۷

بیا به کوی خرابات عارفان را بین
به می نشسته و هر یک دو جام بر دست اند ۸

شراب شوق بخورند و مست لایعقل
چنان شدند که از هر دو کون وارستند ۹

نزاریا ببُر از خود که بت پرستیدن
به مذهب من از آن به که خویش بپرستند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۲۷ - جماعتی که به اصرار جهل منسوبند
گوهر بعدی:شماره ۵۲۹ - مگر صبا به فلانی سلام ما برساند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.