شماره ۵۶۹ - قضای عشق چو نازل شد احتراز چه سود

قضای عشق چو نازل شد احتراز چه سود
چو دل برفت مراعات دلنواز چه سود ۱

به پای آبله نتوان ره دراز برید
چو قاصر است معانی سخن دراز چه سود ۲

چو ترک جان نتوان گفت عشق نتوان باخت
نگفته اند که با روی دوست ناز چه سود ۳

چو عشق مملکت جان و دل به هم برزد
به هرزه تعبیه عقل چاره ساز چه سود ۴

نه دیده بان وجود است دیده غماز
ولی چو یاور دزدست دیده باز چه سود ۵

مراد حج تو ای دل نیازمندی توست
چو قبله بازندانی ز بت نماز چه سود ۶

نزاری از بگدازد مرا ز یار چو زر
خلاص روی ندارد ز بس گداز چه سود ۷