شماره ۵۸۵ - ز باد بویِ عرق چینِ یار می آید

ز باد بویِ عرق چینِ یار می آید
خصوص آن که نسیمِ بهار می آید ۱

چو سر ز جیبِ عرق چین برآورد گویی
نسیمِ خلد ز دار القرار می آید ۲

کدام آهویِ مشکین که در رکاب ِبهار
سپاهِ تبّت و چین و تتار می آید ۳

چه موسم است و چه معجز که مَرغ زارِ بهشت
بدین جهان ز پیِ اعتبار می آید ۴

بهار ساقیِ بزمِ مخدّراتِ چمن
مشاطه وار به رنگ و نگار می آید ۵

به کف پیاله و لاله گرفته می طلبد
بنفشه را که به دفعِ خمار می آید ۶

درو دمد دمِ بادِ سَحَر به سحرِ حلال
و گرنه بید چرا مشک بار می آید ۷

فضایِ باغ بیاراست فرشِ زنگاری
که ابر بر سرِ گل پرده دار می آید ۸

شکوفه باز به طرفِ چمن درم ریزان
فرازِ سبزه به رسمِ نثار می آید ۹

نثارِ موکبِ حسنِ غزال چشمان را
کم از سری بود آن هم به کار می آید ۱۰

ز چنگ نیست که آوازِ زیر و زاریِ او
ز ناله هایِ نزاریِ زار می آید ۱۱

در آرزویِ لبِ یارِ مهربان هر شب
ز سینه جان به لبم چند بار می آید ۱۲

ز نوکِ خارِ مژه اشکِ لاله گون بچکد
چو یادم از گلِ رخسارِ یار می آید ۱۳