شماره ۵۹۳ - مرا نماز نبوده ست هوش یار به عید

مرا نماز نبوده ست هوش یار به عید
بیا که وقتِ نیازست می بیار به عید ۱

ثوابِ آخرتت را دو گانه ای بگزار
سه کاسه یی به صبوحی به من سپار به عید ۲

شبِ برات گرفتم بهانه می کردی
چو روزۀ رمضان تا کی انتظار به عید ۳

چرا که مست نباشم چنان که بنمایند
به یک دگر همه خلقم هلال وار به عید ۴

کجاست مطرب و چنگ و دف این چه رسوایی ست
ازین نباشم هرگز به اختیار به عید ۵

خطیب مست شبانه ست و مقرّی ک خاموش
ز الصّلاتِ تو کی بشکند خمار به عید ۶

ز دستِ ساقی و شاهد نه او که شیخ اسلام
فرو برد به تبّرک می آشکار به عید ۷

ثلاثه یی بدهش تا فرازِ منبرِ وعظ
فصاحتی کند این پیرِ شرم سار به عید ۸

صبوح اگر چو نزاری روی به لطفِ کلام
درآمدی و بکردی شکر نثار به عید ۹