هوش مصنوعی:
این متن یک سروده عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از دوستان قدیمی و عزیزان خود میخواهد که به او توجه کنند، از او دریغ نورزند و به دردهایش رسیدگی کنند. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، دوستی، رحمت، و وصال سخن میگوید و از بیتوجهی و فراموشی گله میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.
شماره ۵۹۶ - ز دوستانِ قدیمی نظر دریغ مدار
ز دوستانِ قدیمی نظر دریغ مدار
ز کویِ ما به طوافی گذر دریغ مدار ۱
قبول کردۀ خود را به عیب باز مده
عنایتی ز منِ بی هنر دریغ مدار ۲
مرا به رسمِ عیادت بپرس و رحمت کن
طبیبِ درد تویی گل شکر دریغ مدار ۳
به جامِ وصل خمارِ مفارفت بشکن
ز تشنه آب وز عاشق نظر دریغ مدار ۴
نه نامه ای نه سلامی ز دوستی اثری
نمی نمایی باری خبر دریغ مدار ۵
نگویمت که مثالی به طم طراق فرست
سه چار حرف ز من مختصر دریغ مدار ۶
سماعِ نالۀ من کن شبانِ تا به سحر
نگویمت که ز من خواب و خور دریغ مدار ۷
به دوستی که به چشمِ موافقت نظری
ز دوستانِ حقیقی دگر دریغ مدار ۸
نزاریا چه کنی دستِ ما و دامنِ دوست
ز آستانۀ تسلیم سر دریغ مدار ۹
اگر مطالبۀ جان کند تفاوت نیست
مرادِ دوست بده ما حضر دریغ مدار ۱۰
ز کویِ ما به طوافی گذر دریغ مدار ۱
قبول کردۀ خود را به عیب باز مده
عنایتی ز منِ بی هنر دریغ مدار ۲
مرا به رسمِ عیادت بپرس و رحمت کن
طبیبِ درد تویی گل شکر دریغ مدار ۳
به جامِ وصل خمارِ مفارفت بشکن
ز تشنه آب وز عاشق نظر دریغ مدار ۴
نه نامه ای نه سلامی ز دوستی اثری
نمی نمایی باری خبر دریغ مدار ۵
نگویمت که مثالی به طم طراق فرست
سه چار حرف ز من مختصر دریغ مدار ۶
سماعِ نالۀ من کن شبانِ تا به سحر
نگویمت که ز من خواب و خور دریغ مدار ۷
به دوستی که به چشمِ موافقت نظری
ز دوستانِ حقیقی دگر دریغ مدار ۸
نزاریا چه کنی دستِ ما و دامنِ دوست
ز آستانۀ تسلیم سر دریغ مدار ۹
اگر مطالبۀ جان کند تفاوت نیست
مرادِ دوست بده ما حضر دریغ مدار ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۴۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹۵ - باز اوفتاد در سرم از عشق خار خار
گوهر بعدی:شماره ۵۹۷ - ساقیا تا خاطرم گیرد قرار
نظرها و حاشیه ها
علی
۱۴۰۰/۴/۱ ۱۴:۱۸
حافظ بعد نزاری شعر «صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار» را بر همین وزن و قافیه سروده است. خواجو هم پیش از حافظ به استقبال این غزل رفته با همین وزن و ردیف اما قافیه ای متفاوت: «مسیح وقتی از این خسته، دم دریغ مدار »