شماره ۶۲۶ - ساقی بیار می که فلک می‌کند ظهور

ساقی بیار می که فلک می‌کند ظهور
زان می که گیرد از اثرش آفتاب نور ۱

مطرب بساز چنگ که از چنگ روزگار
کس جان نبرد جان من آخر پس از غرور ۲

آواز چنگ تربیت روح می‌کند
هم‌چون دماغ را که دهد تربیت بخور ۳

بی می صباح بر دلِ ما می‌شود مسا
بی‌چنگ روح در تن ما می‌شود نفور ۴

هر خفته کز ترنّم بلبل خبر نیافت
در حشر زنده باز نباشد به نفخ صور ۵

آن‌ها که در بدایت فطرت نمرده‌اند
کی بر کنند روز قیامت سر از قبور ۶

ضایع مکن حیات به آوازه ی بهشت
آوازه‌ای خوش است مَثَل این ولی ز دور ۷

غافل مشو که هست به از ملک کاینات
با همدمی دمی که میّسر شود حضور ۸

چندین ریاضت از پیِ آن می‌کشند خلق
تا بر بساط خلد نشینند در صدور ۹

بر خاک کوی زنده دلی ای نزاریا
بنشین که جمله بی‌خبرند از بهشت و حور ۱۰