شماره ۶۳۵ - مرا که دست به روی خرد نهادم باز

مرا که دست به روی خرد نهادم باز
به تَرهاتِ دگر مشتغل ندارد باز ۱

ترا ز من چه خبر در مقام وجد که درد
به حضرت ملکی می‌برم که داند راز ۲

نفاذِ امر به جز عشق را مسلم نیست
چه بانگ چنگ به نزدیک کر چه بانگ نماز ۳

به هرزه عمر گران مایه می‌کنی ضایع
مکن که مرگ یقین بهتر از حیات مجاز ۴

عنان به مرکب توسن مده مگر به حساب
به چکسه باز نیاید چو اوج گیرد باز ۵

ازین نشیب نشیمن طلب گذر که مگر
بر آشیانهٔ وحدت پری به بال نیاز ۶

بر آستانی و با راستان نه‌ای هیهات
اگر به سیم نه‌ای ملتفت چو زر مگداز ۷

به خویشتن چه شوی معجب ای مجاز پرست
سری به دست که آنگاه گردنی بفراز ۸

مصاحبی طلب اندر مسالک تحقیق
که جانب تو رعایت کند به صد اعزاز ۹

اگر ز پای در آیی ز دست نگذارد
و گر ز چشم بیفتی نظر نگیرد باز ۱۰

نزاریا نظر از اهل روزگار ببر
به صبر خو کن و با درد خویشتن می‌ساز ۱۱