شماره ۶۴۱ - گر خدا دولت و بختم دهد و عمر دراز

گر خدا دولت و بختم دهد و عمر دراز
دیده روشن کنم از خاک سر کوی تو باز ۱

آستانت به تضرع ز خدا می‌خواهم
که نکرده ست کسی جز به نیاز این در باز ۲

کس ندانم که در این ورطه مرا چاره کند
من و درگاه خداوند تعالی و نیاز ۳

روی در روی تو می‌خواهم و کنجی همه عمر
بر همه خلق جهان کرده در انس فراز ۴

من تعصب نکنم هرکه مرا عیب کند
قول بدگوی یقینم که محال است و مجاز ۵

آتش سوخته از خام نپرسید آری
منکر عشق ندارد خبر از عالم راز ۶

جگرم خون شد از اندیشهٔ بی هم‌نفسی
محرمی کو که بدو قصه توان کرد آغاز ۷

بلبلان را بود آخر که بنالند به حال
من خود آن زهره ندارم که برآرم آواز ۸

سر خود نیز همم نیست که از سایهٔ خود
هستم از بیم گریزنده و چو تیهو از باز ۹

دوش با دل ز پریشانی خود می‌گفتم
تو بدین محتشم افکنده‌ای از نعمت و ناز ۱۰

گفت آری که نه همواره شب وصل بود
روزکی چند صبوری کن و با هجر بساز ۱۱

کس نیارد به حیل دامن تقدیر به کف
دست تدبیر چه کوتاه نزاری چه دراز ۱۲

میل مرغ از طرف دانه و غافل که قضا
به سر دام بلا می‌بردش در پرواز ۱۳