هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، به موضوعاتی مانند گذر زمان، اهمیت انتخاب هم‌نشینان مناسب، دوری از جهل، و بی‌ثباتی دنیا می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد در وقت سحر جامی بگرداند و به زندگی و عشق اشاره می‌کند. همچنین، هشدار می‌دهد که همراهی با نادانان صفحهٔ دل را سیاه می‌کند و دنیای فانی را بی‌ارزش می‌داند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به مسائل اخلاقی و اجتماعی نیازمند تجربهٔ زندگی بیشتری است.

شماره ۶۵۸ - رسید وقت سحر ساقیا بگردان کاس

رسید وقت سحر ساقیا بگردان کاس
زمانه بر سر ما گو به خون بگردان آس ۱

ز هم‌نشین موافق طلب حصول حیات
در سرای فرو بند بر عوام‌الناس ۲

حذر ز صحبت جاهل که صفحهٔ کاغذ
سیاه‌روی شد از هم‌نشینی انقاس ۳

اگرنه بر گل و سنبل گذر کند به بهار
نسیم باد صبا کی شود مسیح انفاس ۴

دکان عطر فروشان طلب در این بازار
که بوی مشک نیاید ز خانهٔ کنّاس ۵

برای ضبط اقالیم صبح غرّه مشو
که بحر عشق فرو برد ازین بسی اجناس ۶

ملوک اگرچه جهان را به تیغ ضبط کنند
به عاقبت چه برند از جهان دو گز کرباس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۵۷ - ساقی به جان و سر که به جان دارمت سپاس
گوهر بعدی:شماره ۶۵۹ - زبان تیز دارم همچو الماس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.