شماره ۸۰۴ - نمی شود به حیل با تو در کمر دستم

نمی شود به حیل با تو در کمر دستم
مگر که چون کمرت پر شود به زر دستم ۱

نه زر که در قدمت ریزم و نه بازویِ آن
که زور پنجه بود بر تو از زبر دستم ۲

به فقرِ من منگر یک نظر به حالم کن
که خاک زر شود از دولتِ تو در دستم ۳

به افتخار نهد سر زمانه بر پایم
اگر رسد به سرِ زلفت ای پسر دستم ۴

کتابِ حسن تو وقتی نوشتمی بخطی
چنان که بوسه دهد تیرِ چرخ بر دستم ۵

کنون ز شیوۀ خطّ تو شرم می دارم
که بر قلم نهد انگشت ها دگر دستم ۶

به دامنت نزنم دست از آن که آلوده ست
علی الدّوام به خونابۀ جگر دستم ۷

طمع نمی برم از وصل و چشم می دارم
که در مراد شود با تو در کمر دستم ۸

حذر ز نالۀ زارِ نزاری و مپسند
بر آسمان همه شب از تو تا سحر دستم ۹

مهل که غرق شوم بس که بر لب آمد آب
اگر چنان که نگیری درین خط دستم ۱۰