شماره ۸۲۷ - چندان که در سلوک ز خود پیش تر شدم

چندان که در سلوک ز خود پیش تر شدم
هر بار زنده باز به جانی دگر شدم ۱

چون بازِ چشم دوخته بودم به دستِ شاه
خوش خوش به روشنایی او دیده ور شدم ۲

از تنگ نایِ هستیِ خود چون مجال نیست
تا پادشه نزول کند من به در شدم ۳

خود هیچ کس نگفت که آخر مگر کسی
در پرده دیده ام که چنین پرده در شدم ۴

آشفته مغز بودم و شوریده سر بسی
در هر زمان به مستی و رندی سمر شدم ۵

هرگز به روزگارِ جوانی نبوده ام
دیوانه تر ازین که به پیرانه سر شدم ۶

گفتم گذر کنم به کنارِ محیطِ عشق
خود آب درگذشت ز سر تا خبر شدم ۷

تا بوده ام تتبّع عشّاق کرده ام
نه بر مجاز پس رو عقل و نظر شدم ۸

لیلی ز در درآمد و مجنون ز هوش رفت
گل با چمن رسید وز بلبل بتر شدم ۹

فرهاد وار شورِ نزاری جهان گرفت
شیرین سخن چنین ز لبِ چون شکر شدم ۱۰