شماره ۸۶۳ - دگر سفر نکنم گر به دوست بازرسم

دگر سفر نکنم گر به دوست بازرسم
هلاکِ خویشتن این بس که می کند هوسم ۱

بقایِ عمر همی خواهم از خدا چندان
که رویِ دوست ببینم همین مراد بسم ۲

حیات اگر به سر آید امید می دارم
که پیشِ دوست شود منقطع پسین نفسم ۳

فراق هم به نهایت رسد ولی به وصال
مساعدت نکند بخت از آن همی ترسم ۴

هلاکِ اهلِ نظر شربتِ مفارقت است
اگر نه زنده‌دلان را نه تیغ کشت و نه سم ۵

ز یار دور فتادم چو عندلیب از گل
مگر خدای ببخشد خلاص ازین قفسم ۶

تو آن مبین که سفر کردم از دیارِ حبیب
گرش ز پیش برفتم هنوز بازپسم ۷

مرا مگوی نزاری بر او بده خاطر
به دیگری که ارادت نمی رود به کسم ۸

به کفر و دین نکنم التفات در غمِ دوست
وگر قبول نداری به جانِ دوست قسم ۹