شماره ۹۵۷ - بساز بر بط و برزن رهِ قلندریان

بساز بر بط و برزن رهِ قلندریان
قلندری چو بگفتی چه حاجت است بیان ۱

ز دستِ ساقیِ وحدت بنوش باده شوق
ز خویشتن به در آی و عیان ببین به عیان ۲

گرت به بت‌کده خواند کمر زدین بگشای
ورت به کفر اشارت کند ببند میان ۳

که گر گناه به فرمان کنی بود طاعت
و گر خلاف کنی طاعتت بود عصیان ۴

تو تا برون نروی پاک در نیاید دوست
مکن به شرکتِ خویش این یگانگی به زیان ۵

تو دور می‌روی و او بسی قریب‌ترست
هزار بار به جانِ تو از رگِ شریان ۶

به ترّهات مکن التفات زان که بود
چو خشت بر سرِ دریا حدیثِ بی‌بنیان ۷

به جز کلامِ محقّق دگر محال و مجاز
به جز هدایتِ مولا دگر همه هذیان ۸

نزاریا تو پس آن گه تمام مست شوی
که نیم‌جرعه به کامت رسد ز جامِ کیان ۹