هوش مصنوعی: این شعر از مولانا، دعوتی به حرکت، تلاش و تغییر است. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از تنهایی و رکود خارج شود، با مشکلات روبرو شود و با شجاعت و ایمان به پیش رود. او بر اهمیت عشق، توکل به خدا، و تلاش برای رسیدن به کمال تأکید می‌کند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و نیاز به درک نسبتاً بالایی از زندگی و چالش‌های آن دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تشبیهات ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۹۹۵ - گر هیچ می‌توانی ای دل گزارشی کن

گر هیچ می‌توانی ای دل گزارشی کن
با حامیِ عنایت ما را سپارشی کن ۱

تنها نشین ندارد از عمر هیچ لذت
در بار هر دو عالم ترتیب گردشی کن ۲

مملو شده‌ست طبعت از لقمه‌ی مخالف
از ریزه‌ی محبت خود را جوارشی کن ۳

خواهی که از من و ما یک ره خلاص‌یابی
از خویشتن برون آ جهدی و کوششی کن ۴

حامی کار ما شو یک‌باره یار ما شو
میدان شده‌ست خالی برخیز چالشی کن ۵

تیغ ظهور برکش آفاق کن مسلّم
شاهانه لشکری کش مردانه جنبشی کن ۶

یک رنگ شو نزاری در باز هر چه داری
بر آستان مردان بنشین و پوزشی کن ۷

در کنجِ خویش ساکن بنشین و همچو مردان
از خاک کعبه فرشی وز سنگ بالشی کن ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۹۴ - با پای لطف نگارا به کوی ما گذری کن
گوهر بعدی:شماره ۹۹۶ - ای قامتِ تو قیامتِ من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.