شماره ۷۸ - درد دل از حد گذشت و یار نداند

درد دل از حد گذشت و یار نداند
دل همه غم گشت و غمگسار نداند ۱

شد ز ضعیفی تنم چنان که گر او را
گیری صد بار در کنار نداند ۲

جان دهمش پای مزد تا ببرد دل
آری همه کس درین شمار نداند ۳

ماه رخا! با لب تو جان رهی را
هست حدیثی که راز دار نداند ۴

با همه کس خیره داد دست به پیوند
قدر خود آوخ که آن نگار نداند ۵

خواهم کآنرا بگوش تو برسانم
لیک بشرطی که گوشوار نداند ۶

چشم تو کی غم خورد بحال دل من؟
کو همه جز مستی و خمار نداند ۷

جورز خوبان توان ببرد و لیکن
غمزۀ مست تو حدّ کار نداند ۸

خسته دلم را چو آرزوی تو خیزد
چاره بجز صبرو انتظار نداند ۹

آنچه تو دانی ز گونه گونه جفاها
نیک بدآنست که روزگار نداند ۱۰