شماره ۸۰ - رخ خوبت به قمر می ماند

رخ خوبت به قمر می ماند
ذوق لعلت به شکر می ماند ۱

عقل با این همه دانایی خویش
چون ترا بیند در می ماند ۲

اندرین عهد همانا فتنه
بسر کوی تو بر می ماند ۳

چشم من بالب تو هر دو جهان
خشک می بازد و تر می ماند ۴

با رخ خوبت تو در خانۀ من
اوّل شب بسحر می ماند ۵

گفتی ار نایم و زحمت ندهم
این بیک چیز دگر می ماند ۶

من ندانسته ام این شیوه ز تو
بطلب کاری زر می ماند ۷

مگر از نازکی عارض تو
بر رخ از بوسه اثر می ماند ۸

هر گه آیی بر من ، روز دگر
در همه شهر خبر می ماند ۹

بوسه خود چیست؟ که بر چهرۀ تو
نقش تیزیّ نظر می ماند ۱۰

بر من اکنون ز شمار غم تو
تیم جانی و بسر می ماند ۱۱

هیچ دانی که چو آن بستانی
بر من او را چه قدر می ماند؟ ۱۲