شماره ۱۰۹ - من چو بچۀ مهر تو بشکستم

من چو بچۀ مهر تو بشکستم
وز دست غم تو بی وفا جستم ۱

فارغ شدم و زبان بد گویان
بر خود چو در وصال تو بستم ۲

از آمدنت طمع چو ببریدم
از محنت انتظار وارستم ۳

گر دست بشستم از تو جایش بود
کز دست تو خون به خون بسی شستم ۴

صد بار مرا شکست عهد تو
من عهد تو هیچ بار نشکستم ۵

سر رشتۀ جور و ناز بگسستی
من نیز امید از تو بگسستم ۶

هستت دگری به جای من، آری
شک نیست که من به جای آن هستم ۷

لختی بدویدم از قفای تو
چون مانده شدم ز پای بنشستم ۸

گر با سر مهر تو شوم دیگر
شاید که نهی نگار بر دستم ۹