هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او از دل‌بستگی، غم عشق، زیبایی‌های معشوق و تأثیرات آن بر روح و روان خود سخن می‌گوید. تصاویری مانند زلف دلگیر، لب شیرین، و چهره‌ی معشوق به‌کار رفته‌اند که نشان‌دهنده‌ی عشق و شیفتگی شاعر است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد.

شماره ۱۳۵ - دلی دارم ز جان دل برگرفته

دلی دارم ز جان دل برگرفته
پس از پیشم پی دلبر گرفته ۱

بترک خوشدلیها گفته وانگه
غمش را تنگ اندر بر گرفته ۲

شده در سایۀ آن زلف دلگیر
گرفته خانه و در خور گرفته ۳

غمت از نازنینی عاشقانرا
سراسر در زر و گوهر گرفته ۴

لب شیرین تو انگام نکته
هزاران خرده در شکر گرفته ۵

خیال زلف تو اندیشه ها را
همه در مشک و در عنبر گرفته ۶

ز عکس زلف و تاب و چهرۀ تو
دل من صورت مجمر گرفته ۷

زهی از پرتو رخسار خوبت
چراغ آسمان اندر گرفته ۸

همی خندم بر غم دشمن خویش
وگر چه همچو شمعم سر گرفته ۹

ز بار عشق آن مشکین رسنها
قد من عادت چنبر گرفته ۱۰

مثال خزطّ تو در باغ دیده
بنفشه نسختی زان بر گرفته ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - ای رنگ عارض تو، آتش در آب بسته
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - ای غمزۀ تیز تو جگر خواره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.