هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و دلبستگی شدید به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که زلفِ معشوق او را به باد داد و از خود بیخود کرد. او چنان غرق در عشق شده که حتی یادِ وصلِ معشوق را نیز از دست داده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانهی عمیق و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و سبک کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۶ - زلف تو چنان بباد بر داد مرا
زلف تو چنان بباد بر داد مرا
کآورد ز خویشتن بفریاد مرا ۱
چندان ز سر زلف تو افتاد مرا
کز وصل رخ تو نیست خود یادمرا ۲
کآورد ز خویشتن بفریاد مرا ۱
چندان ز سر زلف تو افتاد مرا
کز وصل رخ تو نیست خود یادمرا ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - نه یاری ازین دلگسلی هست مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - کرد این طمع خام تبه نام مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
