خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و دلبستگی شدید به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که زلفِ معشوق او را به باد داد و از خود بیخود کرد. او چنان غرق در عشق شده که حتی یادِ وصلِ معشوق را نیز از دست داده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانهی عمیق و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و سبک کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۶ - زلف تو چنان بباد بر داد مرا
زلف تو چنان بباد بر داد مرا
کآورد ز خویشتن بفریاد مرا ۱
چندان ز سر زلف تو افتاد مرا
کز وصل رخ تو نیست خود یادمرا ۲
کآورد ز خویشتن بفریاد مرا ۱
چندان ز سر زلف تو افتاد مرا
کز وصل رخ تو نیست خود یادمرا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - نه یاری ازین دلگسلی هست مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - کرد این طمع خام تبه نام مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
