خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان میکند که زمانه شاد و عاشقپسند است و اندیشه غم را ناپسند میداند. او از نبودن نای و شراب مینالد، اما از آب و هوای موافق روحیه خود ابراز خوشحالی میکند.
متن حاوی مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین اشاره به شراب ممکن است نیاز به درک بالاتری از تمثیلهای ادبی داشته باشد.
شماره ۱۱۵ - شادیّ زمانه عاشق طبع منست
شادیّ زمانه عاشق طبع منست
اندیشۀ غم چه لایق طبع منست؟ ۱
زان بی دم نای و آب انگوربیم
کین آب و هوا موافق طبع منست ۲
اندیشۀ غم چه لایق طبع منست؟ ۱
زان بی دم نای و آب انگوربیم
کین آب و هوا موافق طبع منست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - شیرین دهنت که تنگنای سخنست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - درد تو دوای دل وارون منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
