خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که درد معشوق برایش شفابخش است و آرامش او در درون و بیرونش وجود دارد. حتی ریختن خون دل بر خاک درگاه معشوق را ارزشمندتر از خون خود میداند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۶ - درد تو دوای دل وارون منست
درد تو دوای دل وارون منست
آسایش اندرون و بیرون منست ۱
برخاک در تو خون دل ریختنست
کآن خاک بهر حال به از خون منست ۲
آسایش اندرون و بیرون منست ۱
برخاک در تو خون دل ریختنست
کآن خاک بهر حال به از خون منست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - شادیّ زمانه عاشق طبع منست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - این خشک گیا که زرد چون روی منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
