هوش مصنوعی:
این شعر درباره فردی است که مانند شمع درونش آتش دارد و در مسجد معتکف شده و چهرهاش را پنهان کرده است. با آمدن عید، او مانند قندیلی در محراب میدرخشد و نمیتوان او را با زنجیر نگه داشت.
رده سنی:
15+
مفاهیم عرفانی و مذهبی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۵۶ - آنکس که چو شمع آتش اندر جان داشت
آنکس که چو شمع آتش اندر جان داشت
شد معتکف مسجد و رخ پنهان داشت ۱
عید آمد و قندیل صفت در محراب
او را بسه زنجیر مگه نتوان داشت ۲
شد معتکف مسجد و رخ پنهان داشت ۱
عید آمد و قندیل صفت در محراب
او را بسه زنجیر مگه نتوان داشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۵ - تیمار من پشت دوته باید داشت
گوهر بعدی:شماره ۱۵۷ - آمد بر من چو بر کفم زر پنداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
