خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر درباره فردی است که مانند شمع درونش آتش دارد و در مسجد معتکف شده و چهرهاش را پنهان کرده است. با آمدن عید، او مانند قندیلی در محراب میدرخشد و نمیتوان او را با زنجیر نگه داشت.
مفاهیم عرفانی و مذهبی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۵۶ - آنکس که چو شمع آتش اندر جان داشت
آنکس که چو شمع آتش اندر جان داشت
شد معتکف مسجد و رخ پنهان داشت ۱
عید آمد و قندیل صفت در محراب
او را بسه زنجیر مگه نتوان داشت ۲
شد معتکف مسجد و رخ پنهان داشت ۱
عید آمد و قندیل صفت در محراب
او را بسه زنجیر مگه نتوان داشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۵ - تیمار من پشت دوته باید داشت
گوهر بعدی:شماره ۱۵۷ - آمد بر من چو بر کفم زر پنداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
