خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و دلباختگی به معشوقی سخن میگوید که با نگاه مستانهاش جهان را تسخیر کرده و با موهای پیچیدهاش دل او را به بند کشیده است. معشوق بار دیگر شاعر را به سوی خود میکشد و او را شیفتهتر میسازد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک عمیقتر آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۷۱ - آن بت که جهان بغمزۀ مست گرفت
آن بت که جهان بغمزۀ مست گرفت
زان پس که دلم بزلف چون شست گرفت ۱
بر دست گرفت باز تا جان شکرد
این شیوه نگر که باز بر دست گرفت ۲
زان پس که دلم بزلف چون شست گرفت ۱
بر دست گرفت باز تا جان شکرد
این شیوه نگر که باز بر دست گرفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰ - وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت
گوهر بعدی:شماره ۱۷۲ - گر چه کرمت ز من عنان باز گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
