هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که راز خود را نمیتوان به هر کسی گفت و ترک جان نیز آسان نیست. او از این درد میگوید که درد دلش را نه مخاطبش میشنود و نه میتواند با دیگران در میان بگذارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، موضوعات مطرحشده مانند درد دل و رازداری نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۶ - راز تو بنزد این و آن نتوان گفت
راز تو بنزد این و آن نتوان گفت
آسان آسان بترک جان نتوان گفت ۱
این بار که توان گفت که درد دل من
تو نشنوی و با دگران نتوان گفت؟ ۲
آسان آسان بترک جان نتوان گفت ۱
این بار که توان گفت که درد دل من
تو نشنوی و با دگران نتوان گفت؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - دل را هوس زلف دلارای گرفت
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - در کوی وفا چو بی درنگیست دلت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
