شماره ۲۵۴ - زلفت که دلم را بفغان می آرد

زلفت که دلم را بفغان می آرد
از دل سیهی مرا بجان می آرد ۱

هر کجا که حدیثی ز درازی گویند
او سر ز فضولی بمیان می ارد ۲