خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عاشقانه به توصیف زیبایی معشوق و تأثیر جادویی آن بر دل عاشق میپردازد. نشان مهر معشوق مانند آب و گل است، رخسارش چمنزار را زنده میکند، و زلف هندویش به سرعت دل را میرباید.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و فرهنگ فارسی دارد.
شماره ۲۵۵ - مهر تو نشان آب و گل می ببرد
مهر تو نشان آب و گل می ببرد
رخسار تو رونق چگل می ببرد ۱
وان هندوی زلفت تو بچابک دستی
ناگه زمیان چشم دل می ببرد ۲
رخسار تو رونق چگل می ببرد ۱
وان هندوی زلفت تو بچابک دستی
ناگه زمیان چشم دل می ببرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۴ - زلفت که دلم را بفغان می آرد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۶ - نام تو مرا چو بر زبان می گذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
