شماره ۴۹۳ - زلف تو که نیست در درازی همتاش

زلف تو که نیست در درازی همتاش
بگذشت ز حد سیاه کاری باماش ۱

دارد سر آن که سر زمن بر تابد
ور چون قد تو سیم کنم هم بالایش ۲