هوش مصنوعی: شاعر گلی را می‌بیند که از آتش دمیده و از آب هفت اندام گرفته است. وقتی می‌پرسد چه شده، گل پاسخ می‌دهد که این یک بلاست دراز است: عمر کوتاه و سرانجام آتش.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی درباره زندگی و مرگ است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و ممکن است نیاز به بلوغ فکری داشته باشد.

شماره ۴۹۶ - گل را دیدم دمیده از کام آتش

گل را دیدم دمیده از کام آتش
از آب گرفته هفت اندام آتش ۱

گفتم که چه شد ؟ گفت بلائیست دراز
کوتاهی عمر و پس سرانجام آتش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۹۵ - خصم تو که هست تیغ گلگون ز قفاش
گوهر بعدی:شماره ۴۹۷ - بلبل که پریر از دل شاداش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.