شماره ۵۸۷ - دوش از غم تو نیک مشوّش بودم

دوش از غم تو نیک مشوّش بودم
تا روز ز دست شب بر آتش بودم ۱

لیک ار چه سیاه بود و دلگیر و دراز
با او بخیال زلف تو خوش بودم ۲