هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از روزگار گذشتهای یاد میکند که در آن امین و مورد اعتماد بود و شعر میخواند تا پاداش دریافت کند. سپس به دوران سختی میافتد که از هنرمندان دور میشود و نمیتواند شعرش را شرح دهد. او آرزو میکند کسی را بیابد که شعرش را بفهمد تا بتواند سخنانش را برای او بخواند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عاطفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند حسرت گذشته و جستوجوی فهمیده شدن در شعر، بیشتر مورد توجه نوجوانان و بزرگسالان قرار میگیرد.
شمارهٔ ۱۴۲ - و قال ایضاً
بعهدهای گذشته امین من آن بود
که شعر خوانم بر آنکه سیم بستانم ۱
بقحط سالی افتادم از هنرمندان
که گربیان کنم آنرا بشرح نتوانم ۲
اگر بیابم آنرا که شعر دریابد
بدو دهم صلتی تا سخن بروخوانم ۳
که شعر خوانم بر آنکه سیم بستانم ۱
بقحط سالی افتادم از هنرمندان
که گربیان کنم آنرا بشرح نتوانم ۲
اگر بیابم آنرا که شعر دریابد
بدو دهم صلتی تا سخن بروخوانم ۳
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۳
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۴۱ - وله ایضاً
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴۳ - و قال ایضاً
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.