شمارهٔ ۳۹ - ایضا له

پناه و پشت مکارم خدایگان صدور
که نور رای تو با صبح هم شکم بودست ۱

کفایت توبه صحن وجود آوردست
هزار گونه مصالح که در عدم بودست ۲

فرو گرفت بیکباره صیت حشمت تو
هر آنکجا که بر او جای یک قدم بودست ۳

سپهر از بن دندان بجای آوردست
اشارتی که ترا از سر قلم بودست ۴

فروغ رای تو درخشت پخته بنماید
هر آنچه خاصیت شکل جام جم بودست ۵

به حضرت تو، که هر روز بر زیادت باد
مرا چو قاعدۀ انبساط کم بودست ۶

اگر زنا گه گستاخیی کنم گویند
که بر صحیفۀ من از جنون رقم بودست ۷

ولیک اهل خرد را مصوّرست و یقین
که آشنایی فضل و کرم بهم بودست ۸

چنان که در نظر فضل هست وقع کرم
همیشه پیش کرم فضل محترم بودست ۹

بدین دلیل یقین شد که موجب تلفیق
ازین طرف هنرورزان طرف کرم بودست ۱۰