هوش مصنوعی:
خواجه اعتقادی شخصی درباره مسلمانی دارد که در آن روزه را بهترین عبادت میداند اما از پرداخت زکات غافل است. شاعر این اعتقاد را نادرست میداند و سوال میکند که چنین باوری چگونه میتواند پایهای داشته باشد. او اشاره میکند که در این راه (اسلام) نباید چیزی خورد (رباخواری) و باید بخششی (زکات) انجام داد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم انتقادی و مذهبی است که درک آنها نیاز به شناخت نسبی از مسائل اجتماعی و دینی دارد. همچنین استفاده از استعاره و زبان شعری ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۸۴ - وله ایضا
خواجه از بخل در مسلمانی
اعتقادی برای خود بنهاد ۱
روزه گوید بهین طاعاتست
وز زکاتش همی نیاید یاد ۲
من بگویم که بر کجا باشد
این چنین اعتقاد را بنیاد ۳
اندرین هیچ می نباید خورد
وندران چیزکی بباید داد ۴
اعتقادی برای خود بنهاد ۱
روزه گوید بهین طاعاتست
وز زکاتش همی نیاید یاد ۲
من بگویم که بر کجا باشد
این چنین اعتقاد را بنیاد ۳
اندرین هیچ می نباید خورد
وندران چیزکی بباید داد ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۳ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۵ - این قطعه در پشت تقویم نویسد و با ناصرالّدین منگلی نورّالله قبره فرستد.
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
