هوش مصنوعی:
این شعر به ستایش بزرگی و کرم یک شخصیت بزرگوار میپردازد و بیان میکند که هیچکس مانند او سخاوت و مهربانی نداشته است. شاعر از نبود فرصت برای ابراز احساسات و قدردانی خود اظهار ناراحتی میکند و اشاره میکند که حتی خدمتکاران نیز به دلیل شرایط خاص، نتوانستهاند به او خدمت کنند. در نهایت، شاعر از رویای دیدار با این شخصیت بزرگوار سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیدهٔ ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا
ای بزرگی که در جهان کرم
کس چو تو داد اصطناع نداد ۱
بدهد سر ز دست آنکه ترا
گردن از روی امتناع نداد ۲
بودم از تو بسی توقّعها
بخت توفیق اجتماع نداد ۳
با که گویم که خواجه شعر مرا
بیش تشریف استماع نداد؟ ۴
به سخنهای همچو آب زلال
قیمت شربتی فقاع نداد ۵
نه ز تقصیر بود اگر خادم
در چنین حالتت صداع نداد ۶
زانکه یک روی در تقاضا داشت
خر دم رخصت وداع نداد ۷
کس چو تو داد اصطناع نداد ۱
بدهد سر ز دست آنکه ترا
گردن از روی امتناع نداد ۲
بودم از تو بسی توقّعها
بخت توفیق اجتماع نداد ۳
با که گویم که خواجه شعر مرا
بیش تشریف استماع نداد؟ ۴
به سخنهای همچو آب زلال
قیمت شربتی فقاع نداد ۵
نه ز تقصیر بود اگر خادم
در چنین حالتت صداع نداد ۶
زانکه یک روی در تقاضا داشت
خر دم رخصت وداع نداد ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۳۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۶ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۸ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
