شمارهٔ ۹۳ - و له ایضاً

ستم نوردا نزدیک شد در ایّامت
که بیخ فتنه بیکبار منقلع گردد ۱

زحرص بخشش دان رای سال خورد ترا
که همچو طفل یا افسانه منخدع گردد ۲

اگر ثنای ترا من بکوه بر خوانم
زشوق صخرۀ صمّاش مستمع کردد ۳

ز دست جود پراکنده ات تواند بود
بدست هرکه زر و سیم مجتمع گردد ۴

بهر که روی نهد اژدهای درویشی
چو حزر مدح تو با اوست مندفع گردد: ۵

هوای عالم قدر تو دارد آن ساعت
که آفتاب سوی اوج مرتفع گردد ۶

بپای دست تو راه کرم چو سهل آمد
چرا بیخت من این سهل ممتنع گردد ۷

شراب نعمت تو چون مدام نوش بدست
بالتماس نباید که آن بشع گردد ۸

چو فرصتست غم کار من بخور زان پیش
که روزگار برین کار مطّلع گردد ۹

بعهد جود تو کز فرط لطف تو همه کس
همی بجاه و بمال تو منتفع گردد ۱۰

رسوم بنده ز معهود اگر نیفزاید
بهیچ حال نباید که منقطع گردد ۱۱