شمارهٔ ۱۵۶ - وله ایضا

ای پیشوای شرع که ایناء روزگار
از بهر دفع ظلم بتو النجا کنند ۱

ارباب فضل ملتزم منّتی شوند
در خدمت تو گر بمثل جان فدا کنند ۲

احوال روزگار از آن شد که بعد ازین
از بهر سود رغبت بیع و شری کنند ۳

دیریست تا که زحمت حضرت همی دهم
انصاف نیست خوش که گرانی با کنند ۴

ابرام رسم هاست نه اینجا که واجبست
بل هر کجا که خود طعمی ابتدا کنند ۵