شمارهٔ ۱۶۰ - وله ایضا

بزگوارا این خواجگی همه آنست
که روی از پس پرده به خلق ننمایند ۱

برون پرده ضعیفان و ناتوانان را
به دست رنج سپارند و خود بیاسایند ۲

حدیث خسته دلان را بگوش ره ندهند
وگرچه خون جگرها زدیده پالایند ۳

نه گاه راحت درمان دردمند کنند
نه روز شادی بر غمگنان ببخشایند ۴

ببین که چند برفتند تا تو آمده یی
قیاس کن که پس از رفتن تو چند آیند ۵

چو اینچنین بود اولیتر آنچنان باشد
که آن کنند که شان خاص و عام بستایند ۶

بدی چو آمد بدنام از آن بپرهیزند
چو نام نیکو در نیکوی بیفزایند ۷

چو روزگار بخواهد ربود ایشان را
بنقد خود را از روزگار بربایند ۸